Ξέρετε πως τα Ιωάννινα είναι η πόλη της Άννας μου και αγαπημένος πλέον προορισμός ταξιδιού για μένα. Όσο μιλώ γι'αυτήν, τόσο περισσότερο μου ανοίγεται και αποκαλύπτει ανθρώπους με πολύ μεράκι και γνώση σ'αυτό που κάνουν.

Ο κύριος Νίκος, από τους τελευταίους χαλκουργούς, που γανώνει τα χάλκινα σκεύη της κουζίνας μου, η κυρία Ουρανία που μου έδωσε τη συνταγή της Λαχανόπιτας, η κυρία Αλκινόη που μου έδειξε τον καταψύκτη της γεμάτο σπιτικές πίτες-ρολά σε αλουμινόχαρτο, ο Ντίνος που έχει το Βρετάνια, αγαπημένο καφέ και ξενοδοχείο, στο ωραιότερο σημείο της πόλης, απέναντι από το ρολόϊ. 

Στην τελευταία επίσκεψη, ο Ντίνος επέμενε να με πάει να φάμε σε ένα εστιατόριο στο βουνό. Στην Ελάτη Ζαγορίου, όχι Τρικάλων. Η Ελάτη είναι σκαρφαλωμένη στο Μιτσικέλι και έχει την καλύτερη θέα στα Ζαγοροχώρια, που είναι κτισμένα στο απέναντι βουνό, στην Τύμφη.